A reading of the original English poem can be heard here:

Nung una, hindi man lang ako makapagkumot,

lahat ay makirot, parang may yerong

inilatag sa aking mga ugat, nakahimlay lang

sa hangin na animo’y sumahimpapawid nang hindi tumitinag, Kapagdaka’y

lumamig din—uminit,

maligamgam, malamig, mala-yelo, hanggang

ang balat ng buong katawan ko ay nagyelo na nga

maliban sa mga parteng nagniig ang ating mga katawan, mga namukadkad

na apoy. Sa paligid ng pintong

mahina ang banghay,  at sa paligid ng trabisanyo, ang

liwanag mula sa pasilyo ay mala-tabla ang pagguhit, at

nakatutok sa kisame, mistulang

anyo ng mga brasong maligaya.

Sa salamin, mahinahon ang mga kanto ng silid, ito

ang oras na mamamasdan mong ang kanto mismo ay pinagpala

at ang madidilim na bola ng kandelabra

na nakabitin sa salamin ay walang tinag — Nadarama ko

ang aking mga obaryo sa kaibuturan ng aking katawan, Tinititigan ko

ang mga pinilakang bombilya, maaaring tinitingnan ko ang mga obaryo ko,

malinaw na lahat ng tinitingnan ko ay tunay

at maaya. Dumating na tayo sa dulo ng mga tanong,

pinasada mo ang iyong palad —mainit, malaki,

tuyo—sa mukha ko nang paulit-ulit, paulit-ulit, na parang si Bathalang

kinikinis ako bago ako

pababain, ipaluwal.

 

The original English poem can be read here:
https://www.poetryfoundation.org/poetrymagazine/browse?contentId=36723

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.